Spiritualiteit op hoge hakken

Mijn magische dag van de maandVrouwenwijsheid

Posted by Ellen Hartl 09 Sep, 2018 19:01:37

Vandaag is het de dag van de maand. Het is een magische dag voor vrouwen en ik denk dat de meesten dit vergeten zijn. Ook ik was me hiervan niet bewust en beleefde het jaren als iets puur fysiek wat nu eenmaal gewoon maandelijks gebeurt.

Een aantal jaren terug, ben ik dit als een speciale dag beginnen zien, de eerste dag van mijn menstruatie. Ik voel me die dag belabberd en het draineert mijn energie waardoor ik niet veel kan ondernemen. Zeg maar gerust, enkel de basisbehoeften en de zetel is die dag mijn vriend samen met de kersenpit-kussens rond mijn bekken. En omdat ik niet veel kan doen die dag (ik annuleer dan ook al mijn afspraken die dag), heb ik tegen mezelf gezegd dat ik me die dag dan ook op mijn menstruatie zal focussen. Nu, ik neem niet graag medicatie tegen pijn en hoewel mijn menstruatiepijnen geweldig pijn kunnen doen, ga ik in de plaats van slikken, in meditatie. Ik ben de afgelopen jaren pijn gaan bekijken als een signaal van het lichaam dat me vertelt dat iets blokkeert, een gedachte of overtuiging die niet past en die aandacht wil.

Tijdens de eerste meditatie voor mijn menstruatiepijn, gebeurde er iets ongelooflijks: ik begon ruimte te geven aan de pijn en stopte om er tegen te vechten waardoor de pijn ophield. Want wat doet iedereen die pijn voelt: samentrekken, verkrampen, de plaats nog meer vernauwen en vechten tegen de pijn omdat die daar zogezegd niet hoort te zijn. Door die pijn ruimte te geven, hield de pijn op met signalen uit te sturen en begon het met mij te praten door beelden te sturen. Ik zag dat mijn bekken eigenlijk een grote bloem was, lotus-achtig en doordat ik er nu eindelijk begon in de ademen en het ruimte gaf, kon de bloem zich openen. Verder zag ik ook dat het menstruatieproces, een maandelijkse natuurlijke reiniging is van ons lichaam. Nadien las ik in boeken dat de voornaamste plaats bij vrouwen waar trauma’s en emoties opgeslagen worden, in de bekken is (baarmoeder, baarmoederhals, vagina etc). De maandelijkse bloeding zorgt er voor dat we die vastgelopen emoties en trauma’s uit onszelf kunnen reinigen zodat we die niet langer met ons meedragen.

Met al deze wijsheid uit die ene meditatie, besloot ik om de eerste dag van mijn menstruatie (die bij mij het pijnlijkste is) te zien als een magische en speciale dag om mezelf te reinigen. Elke keer wanneer ik de pijn voel opkomen, zet ik me comfortabel en mediteer ik. Ik adem in en geef de pijn ruimte. Ik vraag of ik mag weten wat de pijn betekent en soms krijg ik een antwoord, soms moet ik gewoon wat huilen. En zeker en vast, de pijn verdwijnt. Hier focus ik mezelf op de hele dag en tussendoor verwen ik mezelf met lekker eten, een leuk boek, zalige thee, een aangename douche, een gezellige film, wat in de natuur vertoeven. Die ene dag draait enkel om mij en mijn natuurlijk menstruatieproces van reiniging. Door deze rituele dag met aandacht en bewustzijn te beleven, ben ik de heilige waarde en de magie beginnen inzien en ervaar ik de kracht van ons bloed en haar maandelijkse cyclus.



Ik heb gefaaldVrouwenwijsheid

Posted by Ellen Hartl 09 Sep, 2018 18:59:37

Wat doet het mij deugd om het te zeggen en eindelijk naar buiten toe te geven. IK HEB GEFAALD!! Of liever, ik heb er eindelijk vrede mee dat ik niet perfect ben en hoef te zijn. Pfew!

Dit jaar ben ik me nog verder aan het verdiepen in de werkelijke, natuurlijke vrouwenkracht en wat dit wil zeggen, hoe deze te ervaren en te uiten. Ik zag het reeds lange tijd aankomen dat dit het jaar is dat ik me naar buiten begeef met deze vrouwelijke kracht en mezelf werkelijk laat zien wie ik ben, in al mijn zijn. Gaandeweg voelde ik echter een angst toenemen, een diepe angst die me weerhield om concrete stappen te zetten. Ik vroeg me af wat die angst nu was, wat ze me te vertellen had. Want angst is geen vijand of iets negatiefs wat we niet horen te voelen. Angst is één van de emoties die ons vertelt dat er intern iets is wat nog niet helemaal in lijn ligt met onze ziel of ons ware zelf. Meestal, misschien zelfs altijd, zijn dit gedachten, oude gedachten uit conditioneringen of vervlogen fluisteringen uit de sociale omgeving en opvoeding.

Dus ik liet de angst toe en vroeg het om de achterliggende gedachte duidelijk te maken aan mij. Het kan confronterend zijn om de gedachte te horen omdat het iets duidelijk maakt binnen jezelf dat je bewust niet weet. “Als coach moet ik alles weten, zelf alles onder de knie hebben en kan ik niet falen, ik mag me nooit eens slecht voelen of denken dat ik het niet aankan, ik mag niet in oude patronen vallen of angst ervaren of…”, dat was de gedachtegang achter mijn angst. Duidelijk legde ik mezelf enorm veel druk op de schouders! Over perfectionisme gesproken. Wel, dat weet ik nu over mezelf.

Door het lezen van de boeken over vrouwelijke wijsheid en kracht en via meditaties, vroeg ik me af of deze gedachtegang nu vrouwenwijsheid bezit of eerder een oude conditionering uit onze patriarchale maatschappij is. En ik denk dat ‘falen’ en je schamen omwille van je ‘falen’ of ‘fouten’ niet iets vrouwelijk is. Vrouwen bezitten kracht in hun kwetsbaarheid: het tonen van hun emoties en elkaar steunen in het leven van vallen en opstaan. Wij hoeven ons niet bewijzen in onze ‘perfectie’. Wij zien de imperfectie en houden daarvan. Dat is volgens mij het natuurlijk vrouwelijk zijn.

Vanwaar komen die gedachten dan over prestatiedruk en falen? In onze huidige sociale structuur domineren hiërarchie, controle, macht, concurrentie en winstbejag, waarbij je succesvol bent en voorname status hebt als je de beste bent in je discipline of vak. Zo niet, ben je de verliezer en heb je gefaald, dan hoor je niet bij het ‘goede’ clubje. Dit zijn geen natuurlijke vrouwelijke principes en denkpatronen. Ter verduidelijking, dit zijn volgens mij ook geen natuurlijke mannelijke principes, slechts volledig uit koers geslagen mannelijke eigenschappen die hun basis vinden in voor de mannelijke energie benodigde controle en discipline en het alfa-mannetjes-principe. Vrouwelijke energie echter, heeft geen controle nodig of hiërarchie, maar net flexibiliteit en ruimte om vrij te bewegen, de imperfectie. Daar is de ruimte voor ‘fouten’ zonder schaamte.

Meer en meer vrouwen, zo ook in de boeken en blogs die ik lees, schrijven over hun pad met de ‘fouten’ en de lessen die ze hieruit geleerd hebben. Zij schamen zich er niet over, maar spreken er luidkeels en vol enthousiasme over omdat ze weten dat dit ook andere vrouwen kan helpen op hun pad naar hun innerlijke wijsheid en kracht. Ze tonen net hoe ze na het vallen, terug zijn opgestaan met elegantie, fierheid en soms een flinke portie humor als toemaatje.

Dus, lieve dames, ik heb ‘gefaald’ – of liever gezegd, ik was gevallen - en dat zal in dit leven nog wel vaker gebeuren. Maar schamen ga ik me er niet meer voor. Want door mij over de schaamte te plaatsen, voel ik me eens zo krachtig en ben ik trots om dit met jullie te delen. Op deze manier, door ook over mijn struikelingen te vertellen, toon ik mijn kwetsbaarheid als kracht en creëer ik de mogelijkheid om anderen te steunen en liefde te ontvangen vanuit alle hoeken.